Winterbanden: hoe wordt er getest?

De beoordeling van de band vindt in eerste instantie plaats aan de hand van de prestaties op de afzonderlijke gewogen testonderdelen. Elk van de bovengenoemde testonderdelen bestaat uit een aantal subonderdelen die het eindcijfer van het betreffende onderdeel bepalen. De eindcijfers op de testonderdelen resulteren in het gewogen totaal eindcijfer. Dit totaal kan vertaald worden naar een eindoordeel van maximaal vier sterren. 

Eerst wordt er echter nog gekeken naar de afzonderlijke prestaties van de band op de belangrijke testonderdelen droog wegdek, nat wegdek, sneeuw, ijs, slijtvastheid en snelheidsproef. Presteert de band op één van deze onderdelen onder de maat, dan wordt de band afgewaardeerd en raakt een ster kwijt.

Rijgedrag op verschillende wegcondities
Om de rijeigenschappen van banden te beoordelen, worden op verschillende testbanen rijproeven gedaan. Voor aanvang van de proeven worden de banden gedurende zo'n 500 kilometer ingereden op droog wegdek.

Bij het rijgedrag op droog wegdek wordt gelet op het gedrag in bochten, wegligging en gedrag bij spoorwisseling en remmen. Het rijgedrag op nat wegdek wordt getest door remproeven, aquaplaning in lengterichting en in dwarsrichting, wegligging en proeven op een cirkelbaan. Voor de beoordelig van het rijgedrag op sneeuw en ijs worden remproeven gehouden en wordt de tractie (wegrijden) en zijdelingse grip gemeten.

Geluid
Op zowel een asfalt als een betonbaan wordt subjectief het bandengeluid dat in de auto hoorbaar is beoordeeld door drie personen. Dit gebeurt na het afzetten van de motor bij een snelheid van 80 km/h tot een snelheid van 30 km/h.

De geluidsproductie van de banden búiten de auto wordt bij 80 km/h en afgezette motor door een DAT-recorder opgenomen. De geluiden worden met een hoofdtelefoon afgeluisterd en subjectief door drie personen beoordeeld.

Snelheidsproef
Bij deze proef wordt onderzocht of de band de maximaal toegestane snelheid volstaat. Dit gebeurt bij een wielvlucht van 0º en verder wordt de norm DIN 78051 gevolgd, behalve dat de testsnelheden hoger liggen en de testperiodes langer zijn. Deze ANWB beproeving is dus een stuk zwaarder dan de standaard DIN proef.

Haalt de eerste band niet alle 5 trappen van het volledige programma, dan wordt een tweede band beproefd. Wanneer deze de volledige proef doorstaat, wordt een derde band beproefd. Als ook de derde band de hele proef doorstaat, 2 uit 3, dan is de uitslag ‘doorstaan’.
Doorstaat de tweede band de volledige proef niet dan wordt een derde band getest volgens de (minder zware) DIN proef. Wordt deze proef wel en ook door een volgende, vierde band doorstaan dan luidt de uitslag ‘beperkt doorstaan‘.
Doorstaan banden ook de DIN proef niet dan luidt de uitslag uiteraard ‘niet doorstaan’ en is er een serieus probleem waarop actie zal worden ondernomen.

Rolweerstand
De rolweerstand van de band wordt bepaald aan de hand van brandstofverbruiksmetingen. Een hogere rolweerstand geeft een hoger brandstofverbruik. Het verbruik wordt gemeten bij de constante snelheden 80 km/h, 100 km/h en 130 km/h. Per snelheid worden drie metingen over een afstand van twee kilometer gedaan.

Slijtvastheid
De slijtvastheid kan op twee manieren worden getest: op een proefstand en in de praktijk.Op een proefstand wordt met de testbanden 5.000 kilometer afgelegd. Via het gemeten gewichtsverlies en de profieldiepte metingen wordt de levensduur van de band berekend tot een profieldiepte van 1.6 mm.

Om de resultaten op de proefstand te controleren (crosscheck) worden de banden ook in de praktijk getest. De auto’s rijden in konvooi een vast traject op de openbare weg, in totaal 10.000 kilometer. Na elke 2.500 kilometer worden de banden gewisseld van voor naar achteren en andersom en wordt de profieldiepte gemeten. Volgens regressie wordt nu de levensduur van de band in kilometers berekend tot een profieldiepte van 1.6 mm.

Duurzaamheid
In het kader van de slijtagetest worden de banden ook op eventuele productie en constructie onvolkomenheden onderzocht.

PAK onderzoek
Van de testbanden wordt via chemische analyse de aanwezigheid van PAK’s (polycyclischearomatische koolwaterstoffen) onderzocht. PAK’s zijn kankerverwekkend en dus moet de verspreiding ervan worden tegengegaan. Er is hiertoe een Europese richtlijn (76/769/EEC) die per 2009 het gebruik van PAK’s bij de productie van banden verbiedt.PAK’s komen bij de productie van banden via bepaalde weekmakers in banden terecht. Er zijn voldoende alternatieven om banden zonder PAK’s te produceren en dit aspect wordt tijdens de bandentest beoordeeld. Het PAK onderzoek weegt (nog) niet mee in de totale eindscore.

> Test winterbanden 2007
> Testresultaten winterbanden 155/70 R 13 T
> Testresultaten winterbanden 205/55 R 16 H

> FAQ Winterbanden

> Test winterbanden 2006