Kinderfietsen 2006

Slechts 12,5% van de fietsen die fabrikanten en importeurs ter jurering aanboden was te kenmerken als 'speelfiets'. De fietsen in deze categorie zijn ook nog eens van dezelfde fabrikant en van hetzelfde type. Met een dergelijk eenzijdig aanbod is geen goede afspiegeling van de markt verkregen. Om die reden is besloten om dit jaar geen Trofee uit te reiken in de deze categorie.

Voor de toekenning van het predikaat werden door de Nederlandse fabrikanten en importeurs dit jaar slechts 16 fietsen ter jurering aangeboden. Dat zijn opnieuw veel minder fietsen dan voorgaande jaren. Normaliter worden er tussen de 50 en 60 kinderfietsen voor de verkiezing aangeboden. De laatste jaren lijkt de kinderfiets bij een aantal fabrikanten uit de belangstelling te zijn verdwenen, een zorgelijke ontwikkeling.

Verklaring hiervoor is wellicht de clustering van Nederlandse fabrikanten in een aantal holdings met de daarbij horende segmentering. Fabrikanten die vroeger prachtige en zeer solide kinderfietsen op de markt brachten, zoals bijvoorbeeld Sparta, hebben nu geen kinderfietsen meer in het programma. Ook het aantal nieuwe toetreders tot de kinderfietsenmarkt is kennelijk zeer beperkt.

Door dat iets lagere aantal fietsen en de beperkte duur van de tentoonstelling hebben ook minder kinderen dan gewoonlijk op de verschillende fietsen kunnen rijden. In totaal zijn tijdens de FietsRAI ongeveer 150 testritten gemaakt die zo'n bruikbare beoordelingsformulieren hebben opgeleverd.

De jury heeft in de categorie 'Fietsen voor dagelijks gebruik' drie fietsen genomineerd voor het predikaat Kinderkeus 2006. Naast de winnende Gazelle Bumper 26", zijn dat:

de Batavus Rollercoaster 26"

en de Gazelle Discover 24":

De kwaliteit van fietsen is doorgaans bijzonder goed te noemen. Fabrikanten hebben begrepen dat kinderfietsen intensief worden gebruikt en dat alle (veiligheids-)voorzieningen tegen een stootje moeten kunnen. Een enkel importmerk maakt daarop nog een uitzondering door montage van scherpe spatborden en het ontbreken van deugdelijke reflectie/verlichting. Weliswaar worden deze fietsen tegen een lage prijs aangeboden, maar de beperkte uitrusting en de manco’s op het gebied van veiligheid wegen niet tegen deze lagere prijs op.

Vorig jaar werd reeds opgemerkt dat een voorziening waarmee de fiets op eenvoudige wijze kan worden aangebonden aan 'de vaste wereld' een goede aanvulling zou zijn op de diefstalpreventie. Inmiddels wordt hierin bij een enkele fiets voorzien, maar de creativiteit van de ontwerpers mag wat de jury betreft nog wat verder gaan.

In tegenstelling tot voorgaande jaren is er bijna geen enkele fiets gebruik gemaakt van elektronische identificatiesystemen in de vorm van een transponder in het frame of in een onverbrekelijk aan het frame gemonteerd slot. Dat lijkt op een verslechtering ten opzichte van voorgaande jaren.

Koplamp in de stuurpen

De door Batavus geïntroduceerde koplamp die in de stuurpen is geïntegreerd, is minder kwetsbaar dan verlichting die op de gebruikelijke plaats boven het voorspatbord is gemonteerd. Hetzelfde merk brengt ook op verschillende modellen een op afstand inschakelbare verlichting. De berijder hoeft de handen niet van het stuur te nemen om de dynamo met een simpele draai van het handvat tegen de band te zetten. Een leuke vondst die kan bijdragen aan de verkeersveiligheid.

In algemene zin kan de verlichting echter nog wel een kwaliteitsimpuls gebruiken. Met name de kwaliteit van dynamo’s en bedrading. De dynamo’s zijn zwaar bij het inschakelen, en soms aan de ‘verkeerde’ kant van het wiel gemonteerd. Wanneer een dynamo dan losloopt laten de gevolgen zich raden! De bedrading zit véél te ruim of juist snaarstrak gemonteerd. Een aantal malen in de schoolfietsenstalling en je kan ervan uit gaan dat het licht definitief uit is.

Bij verschillende modellen is de naafdynamo geïntroduceerd. Een goede en betrouwbare stroombron die een bijdrage levert aan goede fietsverlichting. Bij deze nieuwe voorzieningen blijft de bedrading echter een aandachtspunt. Want kinderfietsen worden niet ontzien in het gebruik.

Dat het ook goed kan is echter ook te zien. Zoals in de eerder genoemde koplamp die integraal in het stuur van de fiets is gemonteerd. Achterlichten die blijven branden als wordt gestopt, voor bijvoorbeeld een verkeerslicht, zijn geen uitzondering meer. Een goed binnen de contouren van de bagagedrager weggewerkte combinatie met de rode reflector vindt ook steeds meer toepassing.

Stevige beugels om koplampen om beschadiging te voorkomen, worden helaas niet meer gemonteerd. Kunststof koplampen zijn daarom snel buiten bedrijf in de dagelijkse praktijk. Voor de koplamp moeten dus nog meer goede en stevige oplossingen worden bedacht. Combinatie met de witte voorreflector is daarbij zeer wenselijk.

Een ander kwalijk verschijnsel is, dat sommige kinderfietsen worden voorzien van een gedeelte van de wettelijke uitrusting. Ze hebben bijvoorbeeld wel reflectie, maar geen verlichting of andersom. Dat wekt de indruk dat een dergelijke fiets tijdens duisternis gebruikt kan worden, terwijl deze van opzij nauwelijks waarneembaar is. Voor de vakjury is het onbegrijpelijk dat fabrikanten dergelijke producten aanbieden en hun jonge klanten kennelijk zo op pad willen laten gaan.

Punt van aandacht is ook de plaatsing van de bel. Die is bij een aantal fietsen zo ver weg geplaatst dat bediening met de handen aan het stuur niet meer mogelijk is. Kinderhanden zijn nu eenmaal kleiner dan die van volwassenen.

ANWB Fietsparcours op de FietsRAI

De verkiezing van de 'Kinderkeus' heeft tot doel om de aandacht te vestigen op de in Nederland verkrijgbare kinderfietsen en de kwaliteiten daarvan. De ANWB hoopt hiermee te bereiken dat kinderen meer gaan fietsen en dat zij reeds op jonge leeftijd kennis maken met kwalitatief goede producten. In het verkeer behoren kinderen tot de extra kwetsbare verkeersdeelnemers.
De vervoermiddelen voor deze groep weggebruikers moeten dan ook extra veilig zijn. Bovendien zullen kinderen ook op latere leeftijd het gebruik van de fiets en de beschikbaarheid van goede producten als vanzelfsprekend ervaren.

Tevens hoopt de ANWB te bereiken dat door deze verkiezing de verbeteringsdrift en innovatiedrang van fabrikanten wordt geprikkeld. Kwaliteitsverbetering en innovatie blijven immers bijzonder belangrijk om de positie van de fiets als volwaardig vervoermiddel te verzekeren. De ANWB vindt dat belangrijk omdat de fiets nu en in de komende jaren een belangrijke plaats zal blijven innemen in de mobiliteit van mensen in Nederland. Daarbij zal de fiets niet alleen als op zichzelf staand vervoermiddel, maar ook in combinatie met andere vervoerwijzen een toenemende belangstelling genieten.

Het aanbod van kinderfietsen valt feitelijk in twee categorieën uiteen. De fietsen die voor dagelijks gebruik geschikt zijn en fietsen die kunnen worden beschouwd als recreatie- of speelfiets.

Wie een kinderfiets kiest om deze dagelijks in het verkeer te gebruiken doet er verstandig aan om een fiets te kiezen die voldoet aan de wettelijke eisen. Juist kinderen moet worden aangeleerd om zich voorbeeldig in het verkeer te gedragen. Jong geleerd is immers oud gedaan. Bovendien kopen de meeste ouders (nog) geen twee fietsen voor hun kind. Kinderen gebruiken, nog meer dan volwassenen, de fiets als een volwaardig vervoermiddel. Ze rijden er bijvoorbeeld dagelijks mee naar school, de bibliotheek of het sportveld. Bij dit gebruik horen naar de mening van de ANWB alle voorzieningen die te maken hebben met veiligheid, diefstalpreventie en gebruiksgemak.

Toch blijkt er bij kinderen ook veel belangstelling te bestaan voor fietsen die niet aan al deze criteria voldoen. Voor jonge kinderen zijn dat de speelfietsen, voor oudere kinderen de sportieve 'recreatie'fietsen die eruit zien als een race- of terreinfiets. Deze fietsen zijn niet geschikt voor gebruik in het normale verkeer, omdat zij meestal niet voldoen aan de wettelijke eisen. Vanwege het lage aanbod van dit soort fietsen is in de categorie 'speelfietsen' dit jaar geen titel toegekend.

De vakjury heeft de fietsen met name beoordeeld op veiligheid, kwaliteit en innovatie.

Kinderjury aan het werk.

De kinderjury heeft zo zijn eigen criteria. Hierbij spelen kleur en vormgeving uiteraard een belangrijke rol. Welke fietsen in de gratie vallen van de jonge consumenten blijkt uit het aantal malen dat de fiets voor een testrit wordt uitgekozen. Maar wat de begeleiders van het testparcours steeds weer verbaast, is de duidelijke voorkeur die de jonge juryleden hebben ten aanzien van de rijkwaliteiten van de fiets. Dit weten zij treffend en zonder omhaal duidelijk te maken bij het invullen van de beoordelingsformulieren.

In het eindoordeel is, naast het oordeel van de kinderjury en het oordeel van de vakjury, meegewogen hoeveel keer een bepaalde fiets door de kinderen is bereden. De kinderjury beoordeelt de fietsen op hun uiterlijk en de rijkwaliteiten. De vakjury kijkt naar aspecten als kwaliteit, innovatie en veiligheid. Ook de verhouding prijs / kwaliteit is in de eindbeoordeling meegenomen. Door al deze factoren zorgvuldig te wegen, is de smaak van de kinderen en de deskundigheid van de vakjury in gelijke mate van invloed geweest op de einduitslag.