Geschillencommissie Voertuigen: Zaak van de maand Juni

De consument koopt bij de ondernemer een nieuwe auto. Daarbij ruilt zij een Opel Tigra in. De verkoper heeft bij het verkoopgesprek de auto onderzocht op gebreken en de kilometerstand genoteerd. Er is geen proefrit gemaakt met de auto. Drie maanden na de inruil van de Opel Tigra , krijgt de consument een rekening van € 965,- voor het repareren van de nokkenas en het vervangen van de wiellager. De consument weigert dit bedrag te betalen, omdat zij niet op de hoogte was van de gebreken.  Zij heeft tussen het sluiten van de overeenkomst en de inruil ook nog een APK uit laten voeren. Hierin kwamen deze gebreken niet naar voren.

De ondernemer constateert de gebreken na het inruilen van de Opel Tigra. Omdat de gebreken al in een vergevorderd stadium zijn, zegt de ondernemer dat de consument hiervan op de hoogte moet zijn geweest. Zij heeft dit moeten merken want de motor maakt door de gebreken een tikkend geluid. Dat de gebreken niet in de APK naar voren kwamen is logisch, hier wordt namelijk in de APK niet naar gekeken. De ondernemer vindt dat de inruilauto niet in dezelfde staat als tijdens het sluiten van de overeenkomst  is afgeleverd.  De consument moet daarom de reparatiekosten betalen.

De commissie geeft de consument gelijk. Zij hoeft het bedrag van € 965,- niet te betalen. Er is namelijk niet bewezen door de ondernemer dat de consument de Opel Tigra met een tikkende motor heeft ingeruild. Daarbij heeft de ondernemer geen proefrit gemaakt bij het sluiten van de overeenkomst. Hierdoor is het risico van verborgen gebreken groter, dit risico moet de ondernemer zelf dragen.  Ook speelt de kilometerstand van 160 000 km mee, bij deze stand is het te verwachten dat deze onderdelen slijten.  De commissie is er niet van overtuigd dat het gebrek in de drie maanden tussen het sluiten van de overeenkomst en de inruil is ontstaan.

De ondernemer moet de behandelingskosten van het geding betalen aan de commissie.

In deze situatie hoeft de consument de kosten van herstel en vervanging niet te betalen. Dit komt omdat niet bewezen is dat zij op de hoogte was van de gebreken. Had de consument wel geweten van de kapotte wiellager en nokkenas dan had zij dit verplicht moeten melden. Zij heeft een mededelingsplicht. Dit betekent dat de consument alle gebreken in de auto, waarvan zij op de hoogte is, moet mededelen aan de ondernemer.

Naast de mededelingsplicht van de consument heeft de ondernemer een onderzoeksplicht. Hij moet bij het sluiten van de overeenkomst onderzoek doen naar de inruilauto. Dit betekend bijvoorbeeld een proefrit en een technische keuring. Doet de ondernemer dit niet, dan accepteert hij het risico dat de auto verborgen gebreken kan hebben.  Als consument wordt je in deze situatie door de wet beschermd. De ondernemer is een professionele verkoper, hij beschikt over de technische kennis en u niet. Daarom kan er niet van u verwacht worden dat u op de hoogte bent van verborgen gebreken.  Daarom kan de ondernemer u alleen aansprakelijk stellen als u op de hoogte was van de gebreken, maar deze niet gemeld heeft.